Najstarszy kościół, który stał na miejscu ruin Klasztoru Augustianek (XIII w. ) na Starym Mieście sięga czasów św. Ottona. W osadzie miejskiej organizowanej od 1230 r. na prawie magdeburskim powstał kościół pw. Matki Bożej z kamienia ciosanego w stylu późno-romańskim. Wkrótce powiększony o dwie boczne nawy i przebudowany na styl wczesno-gotycki przyjmuje tytuł Św. Maurycego. Geneza tej zmiany wywodzi się stąd, że budowniczowie miasta i kościoła pochodzili z Magdeburga, gdzie szczególnie jest otaczany czcią Św. Maurycy.

Ks. Stanisław Koszarek TChr był pierwszym kapłanem i proboszczem parafii pyrzyckiej. Objął parafię 2 września 1945 r. po miesięcznym pobycie w Brzesku Szczecińskim . Przybywając do trudnej pracy misyjnej zastał miasto zniszczone w 80%. Z pomocą przybywających, chętnych i ofiarnych parafian remontuje dawną salkę gimnastyczną przy szpitalu i w dniu 8 września 1945 r. w święto Narodzenia Matki Bożej odprawia pierwszą Mszę św. w Pyrzycach.

Trudna i pełna trudu praca dla pierwszego proboszcza sięgała swymi granicami miejscowości, które obejmują dzisiejsze parafie: Bielice, Brzesko Szczecińskie, Mielęcin, Ryszewko, Stary Przylep i Tetyń. Rozległy teren przerastał możliwości fizyczne dla jednego duszpasterza. Trudności powiększał fakt zniszczenia dróg i brak środków komunikacji. Do pomocy przybył jesienią 1945 r. ks. Wisław Józef Stojaczyk TChr, którego po dwóch latach zastąpił ks. Karol Kopacz TChr.

Młodzieży szkolnej objętej katechizacją w roku 1947 było w parafii 960 osób.
Nabożeństwa nadal odbywały się w salce gimnastycznej ale dzięki wysiłkowi całej społeczności prowadzono prace nad odbudowywaniem z gruzów "katedry". W roku 1948 wyremontowano i oszklono boczną nawę, jednak w skutek oporu władz państwowych prace remontowe musiano przerwać. Katedra jak i odremontowana jej część stały się miejscem spotkań dla tutejszych "chuliganów". Dopiero dzięki działaniom proboszcza jak i całej parafii 24 I 1958 r. przekazano kościół, przypominający gruzowisko parafii pw. św. Ottona.

Pod koniec sierpnia 1945 roku księża z Towarzystwa Chrystusowego odprawiali rekolekcje. Na zakończenie tych ćwiczeń do rekolektantów przemówił Założyciel kard. August Hlond. W swoim przemówieniu zawarł niejako program duszpasterskiej pracy dla swoich duchowych synów, dla całych kolejnych pokoleń Chrystusowców. Mówił m. in.: Z końcem tych rekolekcji musimy w sobie na nowo tego ducha ofiary odnowić. Powróćmy więc do tej ofiary totalnej! Idźmy na całego – z Bogiem i Matką Najświętszą! Wszystko dla Boga!